![](https://www.stratilio.gr/wp-content/uploads/2024/08/454006492_10231142537480624_3254884801041993809_n-681x1024.jpg)
Το κρίσιμο σημείο της μετάβασης στην ανθρώπινη κατάσταση δεν ήταν ο Λόγος, η λογική, πριν από δύο περίπου εκατομμύρια χρόνια, αλλά η συνείδηση.
Ο λόγος, η ικανότητα της επεξεργασίας πληροφοριών και γνώσεων και η παραγωγή συλλογισμών, μπορεί να είναι λανθασμένη ή να οδηγεί σε βεβιασμένα και μη ορθά συμπεράσματα.
Η μόνη (αποκλειστικά) ανθρώπινη ιδιότητα που δεν λανθάνει, που δεν κάνει ποτέ λάθος στις κρίσεις της είναι η συνείδηση, η νοητική ικανότητα αντίληψης της θέσης μας στον κόσμο, η ικανότητα επεξεργασίας των αισθητηριακών δεδομένων, το φίλτρο των σκέψεων και των συναισθημάτων μας.
Η συνείδηση δεν παρασύρεται ποτέ σε λανθασμένες κρίσεις. Είναι πάντα εκεί, βαθιά μέσα μας, να ορίζει και να καθορίζει τις επιλογές μας, να κρίνει και να επικρίνει τις πράξεις μας, να χρωματίζει ποιοτικά τις σκέψεις μας, να ερμηνεύει και να καθοδηγεί τα συναισθήματα.
Δεν πέφτει ποτέ έξω, δεν ψεύδεται και δεν χαρίζεται σε κανέναν. Η ύπαρξη της είναι δεδομένη. Η υπακοή στα κελεύσματά της όμως, είναι αμφίβολη.
Υπάρχουν παράλογοι άνθρωποι, αλλά δεν υπάρχουν ασυνείδητοι άνθρωποι (με εξαίρεση εκείνους που δε διαθέτουν συνείδηση εξαιτίας ψυχοπαθολογικών παραγόντων), όπως λέγεται. Οι άνθρωποι που δείχνουν ασυνείδητοι είναι απλώς κακοί άνθρωποι. Η “απουσία” συνείδησης είναι ένας βολικός μύθος, μια υποκριτική δικαιολογία για τα λάθη, τις ανομίες και τις παραλείψεις μας. Και κυρίως για την έλλειψη της ενσυναίσθησης του πόνου και της δυστυχίας του άλλου…
Πίνακας : Σάμης Ταμπωχ