Οι ζωές των άλλων
Αν ασχολείσαι συνεχώς και αδιαλείπτως με τις ζωές των άλλων ή πολύ περισσότερο θέλεις να τις «ζήσεις», δύο τινά συμβαίνουν : είτε δεν “έχεις” δική σου ζωή, είτε νομίζεις ότι…
Η κίνηση του χρόνου
Ο χρόνος κινείται, όσο υπάρχουν επιθυμίες. Κι ενώ εξαιτίας του ο άνθρωπος φθίνει και εξαφανίζεται, χάρη στις επιθυμίες, η φθορά επιβραδύνεται…
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ
λικιωμένος άνθρωπος που επί χρόνια πολλά εργάστηκε στη διοικητική υπηρεσία του Κράτους και ανέβηκε όλες τις βαθμίδες της, συνόψισε κάποτε τα διδάγματα της μακράς πείρας του με μια παρατήρηση άξια…
Μηχανισμός του εξανδραποδισμού
Το ερώτημα μπορεί, για την ώρα, να τεθεί θεωρητικά, αύριο όμως θα τεθεί πρακτικά. Αναπόδραστα. Αλλά από τώρα κιόλας έχει αρχίσει να κάνει αισθητή την πρακτική ενάργειά του. Είναι το…
Περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Κάποιοι θα ισχυριστούν οτι είναι δικαίωμα του καθενός να αυτοπροσδιορίζεται και να εκφράζεται όπως θέλει. Θα υποστηρίξουν με πάθος μάλιστα το δικαίωμα των γυναικών του αραβικού κόσμου (όχι του συνόλου,…
Ο παιδαγωγικός ρόλος του κράτους
Το κράτος οφείλει να έχει έναν παιδαγωγικό-καθοδηγητικό ρόλο απέναντι στους πολίτες. Πρέπει να καλλιεργεί την κοινωνική δικαιοσύνη, να προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του συνόλου της…
Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα
Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα, η παρατήρηση, ο τρόπος με τον οποίο βιώνουμε τις καταστάσεις, παίζουν καθοριστικό ρόλο για την επίδραση που έχουν αυτά πάνω μας. Σύμφωνα…
Η εξουθένωση των εργαζομένων
του Στράτου Τσαγκαρή Η εξουθένωση, σωματική και ψυχολογική, του εργατικού δυναμικού μιας χώρας αδρανοποιεί τις αντιστάσεις του και εκμηδενίζει τις αντιδράσεις του στις επιθέσεις που δέχονται τα συμφέροντά του. Η…
Η χαμένη αλληλεγγύη
του Στράτου Τσαγκαρή Η αλληλεγγύη είναι μια από τις βασικές ανθρωπιστικές αξίες που έπρεπε με κάθε τρόπο να χτυπηθεί, ώστε να εφαρμοστεί ευκολότερα η νεοφιλελεύθερη πολιτική των μνημονίων : το…
Ατομικισμός και συλλογική συνείδηση
του Στράτου Τσαγκαρή Οι νεοέλληνες γαλουχήθηκαν μετά τη μεταπολίτευση, το 1974, με έναν ιδιότυπο ατομικισμό. Η επιφανειακή, όπως αποδείχτηκε, ευημερία των προηγούμενων δεκαετιών οδήγησε αυτόν τον ατομικισμό σε δυσθεώρητα ύψη…